ШАГ-13
Понедельник, 11 Марта 2013, 23:51
Што нам прадаюць пад маркай “мёду роднай зямлі”?
9 комментариев
7 марта 2013 в 17:48
Ксенія Ельяшэвіч, TUT.BY
Учора ў Магілёве органы дзяржкантролю забаранілі рэалізацыю больш за 1 тону мёда, што прадавалася на выставе-кірмашы. У прадукце знайшлі канцэрагены, а паказчык “натуральнасці” прадукта не дацягваў да стандартнага мінімуму…
Па ўсёй рэспубліцы - ад райцэнтраў да сталіцы - апошнім часам шырока ладзяцца спецыялізаваныя выставы мёду. Пакупнікі шчыра вераць: усё, што тут прадаецца - гэта прадукцыя лепшай якасці. Аднак так лічаць не ўсе. Пра тое, які мёд можна лічыць сапраўды карысным і ці ўвесь “мёд роднай зямлі” можна назваць беларускім, мы паразмаўлялі з Сяргеем Мыцько, намеснікам старшыні праўлення рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларускія пчаляры”:
- Лічу, што такі ж мёд, што знайшлі ў Магілёве, можна ўбачыць і на любой іншай такой выставе ў Беларусі. Нават у Мінску. Сёння спецыяльна наведаў такі кірмаш у сталіцы і магу сказаць - там далека не ўсё такое “роднае”, як нам кажуць у рэкламе. Хутчэй за ўсё, калі вы бачыце мёд па кошце 40 ці 50 тысяч за кілаграм - то гэта прадукт не беларускі. Па такім кошце нават оптам у нас яго ніхто не прадае. З чым гэта звязана? У першую чаргу - цяжкасць ўмоў, у якіх цяпер існуе беларускае пчалярства. Прадукт сапраўды атрымліваецца дарагім па вытворчасці. Часам нам прадаюць тое, што ўвогуле не можа называцца мёдам у паўнавартасным сэнсе слова.
"Людзі наіўна вераць, што мёд лечыць усё..."
Па словах пчаляра, людзі часцей за ўсё наіўна вераць абяцанням, што мёд можа вылячыць ад абсалютна любой хваробы. Таму і купляюць яго. Але выбіраюць часцей па кошце:
- Канешне, гэта цалкам правы пакупніка, што яму абраць - нешта дарагое ці больш таннае. Толькі ўсё мёд лячыць ня можа. Ды і не ўвесь мёд можна называць карысным. Думаю, што калі зрабіць дакладную экспертызу ўсяго, што ў нас прадаюць, то атрымаецца - большасць прадукцыі па многіх крытэрыях будзе цяжка нават назваць мёдам. А гэта значыць, што пакупнік не толькі не атрымае абяцанай карысці, але і можа мець нейкую з таго шкоду.
Родны мёд... з Расіі і Кітаю?
Так адкуль нам прывозяць мёд? Як расказвае пчаляр, хутчэй за ўсё гэта расійскі мёд. Аднак не выключана, што пад відам расійскага да нас трапляе прадукт… з Кітаю:
- У асноўным, мёд, што нам прадаюць - прывезены з Расіі. Але ці там ён быў зроблены? Возьмем, напрыклад, Украіну. Праз яе ідзе і кітайскі мёд. Амерыка, да прыкладу, забараняе ўвоз мёду з Аўстраліі, бо там знаходзяць пыльцу з Кітаю. Вызначаюць “чужы” мёд і па антыбіётыках. Звычайна іх дадаюць ў прадукт для таго, каб ён змог доўга захоўвацца і не псавацца. Такі мёд трапляе і да нас. На жаль, праводзіць экспертызы на якасць прадукту ў нас дорага. Мёд, як і тавары іншага плану, лёгка можа трапляць да нас з Кітаю. Да прыкладу, у мяне былі звесткі пра тое, што ў пазамінулым годзе прапаноўваўся мёд па кошце $1,6 за кілаграм, калі будзе замова на партыю ад 20 тонн. І хтосьці браў. Але хіба гэта самі пчаляры, якім да таго ж трэба прадаць свой уласны мёд? Ці можа гэта ўсё ж такі тыя, хто да мёду ніякіх адносінаў не мае?..
Спецыялісты тлумачаць, што самы карысны мёд - гэта мёд беларускі. І справа не ў патрыятызме ці лозунгах “Купляй беларускае!”. Па-першае, “чужы” мёд звычайна таннейшы за наш, бо збіраецца з палёў, засеяных адной раслінай. У нас жа мёд, пераважна, “поліфлёрны” - то бок з некалькіх раслін, таму і кошт на яго, адпаведна, большы. Па другое, навукоўцы раяць ужываць прадукты са свайго “радыюсу”: калі мёд, да прыкладу, вязуць з Тамбоўшчыны, то ён, канешне, будзе заставацца мёдам. Але карысці з яго будзе значна менш, чым з тутэйшага.
Апазнаем свой мёд па кошце і назве
Так як жа знайсці сярод мёду “роднай зямлі” - мёд беларускі? Абіраем па самым асноўным - назве і кошце, расказвае пчаляр:
- Кошт нашага мёду на выставах пачынаецца з 60-70 тысяч за кілаграм. Пазнейшы мёдазбор - ад 80-90 тысяч і нават 100 тысяч. У першую чаргу вызначыць наш прадукт можна па прасцейшай, больш “знаёмай” назве - гэта мёд малінавы, палявы, лясны. Часам можна сустрэць наш мёд з ліпы, канюшыны ці верасу. Адназначна, што цяпер не трэба купляць мёд, які “цячэ”, то бок які не крышталізаваўся. Гэты мёд дакладна не наш.
На думку Сяргея Мыцько, самае крыўднае - гэта тое, што ўнёсак пчол у эканоміку краіны амаль ніяк не ацэньваецца, а таму і пчалярства не атрымлівае падтрымкі на дзяржаўным узроўні. Хаця навукай ужо даўно даказана, што ўраджайнасць палёў, якія апылілі пчолы, павялічваецца да 50%:
- Калі казаць сухой мовай, то пчалярства - гэта тая ж самая валюта, якую мы можам недаатрымаць, калі пчол не будзе. А гэта тыя ж самыя ягады, і нават… грыбы! Канешне, ускосна - пчолы грыбоў не апыляюць, але тыя ж ўмовы ў лесе, дзе растуць грыбы, могуць кардынальна змяніцца без пчол. Гэта экасістэма. Але пакуль няма размовы пра нейкую падтрымку з боку дзяржавы. Пчаляры не могуць не прадаваць свой мёд, бо проста павінны далей падтрымліваць у добрым стане сваю пасеку. Чаго не скажаш пра гэтых гандляроў мёдам на выставах… Мне нейк адказвалі на гэта, што ўсё гэта добра, маўляў, прыносяць грошы ў горад. Але ж людзі, хіба з-за гэтага варта забывацца на карысць прадуктаў?..
Што нам прадаюць пад маркай “мёду роднай зямлі”?
9 комментариев
7 марта 2013 в 17:48
Ксенія Ельяшэвіч, TUT.BY
Учора ў Магілёве органы дзяржкантролю забаранілі рэалізацыю больш за 1 тону мёда, што прадавалася на выставе-кірмашы. У прадукце знайшлі канцэрагены, а паказчык “натуральнасці” прадукта не дацягваў да стандартнага мінімуму…
Па ўсёй рэспубліцы - ад райцэнтраў да сталіцы - апошнім часам шырока ладзяцца спецыялізаваныя выставы мёду. Пакупнікі шчыра вераць: усё, што тут прадаецца - гэта прадукцыя лепшай якасці. Аднак так лічаць не ўсе. Пра тое, які мёд можна лічыць сапраўды карысным і ці ўвесь “мёд роднай зямлі” можна назваць беларускім, мы паразмаўлялі з Сяргеем Мыцько, намеснікам старшыні праўлення рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларускія пчаляры”:
- Лічу, што такі ж мёд, што знайшлі ў Магілёве, можна ўбачыць і на любой іншай такой выставе ў Беларусі. Нават у Мінску. Сёння спецыяльна наведаў такі кірмаш у сталіцы і магу сказаць - там далека не ўсё такое “роднае”, як нам кажуць у рэкламе. Хутчэй за ўсё, калі вы бачыце мёд па кошце 40 ці 50 тысяч за кілаграм - то гэта прадукт не беларускі. Па такім кошце нават оптам у нас яго ніхто не прадае. З чым гэта звязана? У першую чаргу - цяжкасць ўмоў, у якіх цяпер існуе беларускае пчалярства. Прадукт сапраўды атрымліваецца дарагім па вытворчасці. Часам нам прадаюць тое, што ўвогуле не можа называцца мёдам у паўнавартасным сэнсе слова.
"Людзі наіўна вераць, што мёд лечыць усё..."
Па словах пчаляра, людзі часцей за ўсё наіўна вераць абяцанням, што мёд можа вылячыць ад абсалютна любой хваробы. Таму і купляюць яго. Але выбіраюць часцей па кошце:
- Канешне, гэта цалкам правы пакупніка, што яму абраць - нешта дарагое ці больш таннае. Толькі ўсё мёд лячыць ня можа. Ды і не ўвесь мёд можна называць карысным. Думаю, што калі зрабіць дакладную экспертызу ўсяго, што ў нас прадаюць, то атрымаецца - большасць прадукцыі па многіх крытэрыях будзе цяжка нават назваць мёдам. А гэта значыць, што пакупнік не толькі не атрымае абяцанай карысці, але і можа мець нейкую з таго шкоду.
Родны мёд... з Расіі і Кітаю?
Так адкуль нам прывозяць мёд? Як расказвае пчаляр, хутчэй за ўсё гэта расійскі мёд. Аднак не выключана, што пад відам расійскага да нас трапляе прадукт… з Кітаю:
- У асноўным, мёд, што нам прадаюць - прывезены з Расіі. Але ці там ён быў зроблены? Возьмем, напрыклад, Украіну. Праз яе ідзе і кітайскі мёд. Амерыка, да прыкладу, забараняе ўвоз мёду з Аўстраліі, бо там знаходзяць пыльцу з Кітаю. Вызначаюць “чужы” мёд і па антыбіётыках. Звычайна іх дадаюць ў прадукт для таго, каб ён змог доўга захоўвацца і не псавацца. Такі мёд трапляе і да нас. На жаль, праводзіць экспертызы на якасць прадукту ў нас дорага. Мёд, як і тавары іншага плану, лёгка можа трапляць да нас з Кітаю. Да прыкладу, у мяне былі звесткі пра тое, што ў пазамінулым годзе прапаноўваўся мёд па кошце $1,6 за кілаграм, калі будзе замова на партыю ад 20 тонн. І хтосьці браў. Але хіба гэта самі пчаляры, якім да таго ж трэба прадаць свой уласны мёд? Ці можа гэта ўсё ж такі тыя, хто да мёду ніякіх адносінаў не мае?..
Спецыялісты тлумачаць, што самы карысны мёд - гэта мёд беларускі. І справа не ў патрыятызме ці лозунгах “Купляй беларускае!”. Па-першае, “чужы” мёд звычайна таннейшы за наш, бо збіраецца з палёў, засеяных адной раслінай. У нас жа мёд, пераважна, “поліфлёрны” - то бок з некалькіх раслін, таму і кошт на яго, адпаведна, большы. Па другое, навукоўцы раяць ужываць прадукты са свайго “радыюсу”: калі мёд, да прыкладу, вязуць з Тамбоўшчыны, то ён, канешне, будзе заставацца мёдам. Але карысці з яго будзе значна менш, чым з тутэйшага.
Апазнаем свой мёд па кошце і назве
Так як жа знайсці сярод мёду “роднай зямлі” - мёд беларускі? Абіраем па самым асноўным - назве і кошце, расказвае пчаляр:
- Кошт нашага мёду на выставах пачынаецца з 60-70 тысяч за кілаграм. Пазнейшы мёдазбор - ад 80-90 тысяч і нават 100 тысяч. У першую чаргу вызначыць наш прадукт можна па прасцейшай, больш “знаёмай” назве - гэта мёд малінавы, палявы, лясны. Часам можна сустрэць наш мёд з ліпы, канюшыны ці верасу. Адназначна, што цяпер не трэба купляць мёд, які “цячэ”, то бок які не крышталізаваўся. Гэты мёд дакладна не наш.
На думку Сяргея Мыцько, самае крыўднае - гэта тое, што ўнёсак пчол у эканоміку краіны амаль ніяк не ацэньваецца, а таму і пчалярства не атрымлівае падтрымкі на дзяржаўным узроўні. Хаця навукай ужо даўно даказана, што ўраджайнасць палёў, якія апылілі пчолы, павялічваецца да 50%:
- Калі казаць сухой мовай, то пчалярства - гэта тая ж самая валюта, якую мы можам недаатрымаць, калі пчол не будзе. А гэта тыя ж самыя ягады, і нават… грыбы! Канешне, ускосна - пчолы грыбоў не апыляюць, але тыя ж ўмовы ў лесе, дзе растуць грыбы, могуць кардынальна змяніцца без пчол. Гэта экасістэма. Але пакуль няма размовы пра нейкую падтрымку з боку дзяржавы. Пчаляры не могуць не прадаваць свой мёд, бо проста павінны далей падтрымліваць у добрым стане сваю пасеку. Чаго не скажаш пра гэтых гандляроў мёдам на выставах… Мне нейк адказвалі на гэта, што ўсё гэта добра, маўляў, прыносяць грошы ў горад. Але ж людзі, хіба з-за гэтага варта забывацца на карысць прадуктаў?..
Што нам прадаюць пад маркай “мёду роднай зямлі”?
9 комментариев
7 марта 2013 в 17:48
Ксенія Ельяшэвіч, TUT.BY
Учора ў Магілёве органы дзяржкантролю забаранілі рэалізацыю больш за 1 тону мёда, што прадавалася на выставе-кірмашы. У прадукце знайшлі канцэрагены, а паказчык “натуральнасці” прадукта не дацягваў да стандартнага мінімуму…
Па ўсёй рэспубліцы - ад райцэнтраў да сталіцы - апошнім часам шырока ладзяцца спецыялізаваныя выставы мёду. Пакупнікі шчыра вераць: усё, што тут прадаецца - гэта прадукцыя лепшай якасці. Аднак так лічаць не ўсе. Пра тое, які мёд можна лічыць сапраўды карысным і ці ўвесь “мёд роднай зямлі” можна назваць беларускім, мы паразмаўлялі з Сяргеем Мыцько, намеснікам старшыні праўлення рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларускія пчаляры”:
- Лічу, што такі ж мёд, што знайшлі ў Магілёве, можна ўбачыць і на любой іншай такой выставе ў Беларусі. Нават у Мінску. Сёння спецыяльна наведаў такі кірмаш у сталіцы і магу сказаць - там далека не ўсё такое “роднае”, як нам кажуць у рэкламе. Хутчэй за ўсё, калі вы бачыце мёд па кошце 40 ці 50 тысяч за кілаграм - то гэта прадукт не беларускі. Па такім кошце нават оптам у нас яго ніхто не прадае. З чым гэта звязана? У першую чаргу - цяжкасць ўмоў, у якіх цяпер існуе беларускае пчалярства. Прадукт сапраўды атрымліваецца дарагім па вытворчасці. Часам нам прадаюць тое, што ўвогуле не можа называцца мёдам у паўнавартасным сэнсе слова.
"Людзі наіўна вераць, што мёд лечыць усё..."
Па словах пчаляра, людзі часцей за ўсё наіўна вераць абяцанням, што мёд можа вылячыць ад абсалютна любой хваробы. Таму і купляюць яго. Але выбіраюць часцей па кошце:
- Канешне, гэта цалкам правы пакупніка, што яму абраць - нешта дарагое ці больш таннае. Толькі ўсё мёд лячыць ня можа. Ды і не ўвесь мёд можна называць карысным. Думаю, што калі зрабіць дакладную экспертызу ўсяго, што ў нас прадаюць, то атрымаецца - большасць прадукцыі па многіх крытэрыях будзе цяжка нават назваць мёдам. А гэта значыць, што пакупнік не толькі не атрымае абяцанай карысці, але і можа мець нейкую з таго шкоду.
Родны мёд... з Расіі і Кітаю?
Так адкуль нам прывозяць мёд? Як расказвае пчаляр, хутчэй за ўсё гэта расійскі мёд. Аднак не выключана, што пад відам расійскага да нас трапляе прадукт… з Кітаю:
- У асноўным, мёд, што нам прадаюць - прывезены з Расіі. Але ці там ён быў зроблены? Возьмем, напрыклад, Украіну. Праз яе ідзе і кітайскі мёд. Амерыка, да прыкладу, забараняе ўвоз мёду з Аўстраліі, бо там знаходзяць пыльцу з Кітаю. Вызначаюць “чужы” мёд і па антыбіётыках. Звычайна іх дадаюць ў прадукт для таго, каб ён змог доўга захоўвацца і не псавацца. Такі мёд трапляе і да нас. На жаль, праводзіць экспертызы на якасць прадукту ў нас дорага. Мёд, як і тавары іншага плану, лёгка можа трапляць да нас з Кітаю. Да прыкладу, у мяне былі звесткі пра тое, што ў пазамінулым годзе прапаноўваўся мёд па кошце $1,6 за кілаграм, калі будзе замова на партыю ад 20 тонн. І хтосьці браў. Але хіба гэта самі пчаляры, якім да таго ж трэба прадаць свой уласны мёд? Ці можа гэта ўсё ж такі тыя, хто да мёду ніякіх адносінаў не мае?..
Спецыялісты тлумачаць, што самы карысны мёд - гэта мёд беларускі. І справа не ў патрыятызме ці лозунгах “Купляй беларускае!”. Па-першае, “чужы” мёд звычайна таннейшы за наш, бо збіраецца з палёў, засеяных адной раслінай. У нас жа мёд, пераважна, “поліфлёрны” - то бок з некалькіх раслін, таму і кошт на яго, адпаведна, большы. Па другое, навукоўцы раяць ужываць прадукты са свайго “радыюсу”: калі мёд, да прыкладу, вязуць з Тамбоўшчыны, то ён, канешне, будзе заставацца мёдам. Але карысці з яго будзе значна менш, чым з тутэйшага.
Апазнаем свой мёд па кошце і назве
Так як жа знайсці сярод мёду “роднай зямлі” - мёд беларускі? Абіраем па самым асноўным - назве і кошце, расказвае пчаляр:
- Кошт нашага мёду на выставах пачынаецца з 60-70 тысяч за кілаграм. Пазнейшы мёдазбор - ад 80-90 тысяч і нават 100 тысяч. У першую чаргу вызначыць наш прадукт можна па прасцейшай, больш “знаёмай” назве - гэта мёд малінавы, палявы, лясны. Часам можна сустрэць наш мёд з ліпы, канюшыны ці верасу. Адназначна, што цяпер не трэба купляць мёд, які “цячэ”, то бок які не крышталізаваўся. Гэты мёд дакладна не наш.
На думку Сяргея Мыцько, самае крыўднае - гэта тое, што ўнёсак пчол у эканоміку краіны амаль ніяк не ацэньваецца, а таму і пчалярства не атрымлівае падтрымкі на дзяржаўным узроўні. Хаця навукай ужо даўно даказана, што ўраджайнасць палёў, якія апылілі пчолы, павялічваецца да 50%:
- Калі казаць сухой мовай, то пчалярства - гэта тая ж самая валюта, якую мы можам недаатрымаць, калі пчол не будзе. А гэта тыя ж самыя ягады, і нават… грыбы! Канешне, ускосна - пчолы грыбоў не апыляюць, але тыя ж ўмовы ў лесе, дзе растуць грыбы, могуць кардынальна змяніцца без пчол. Гэта экасістэма. Але пакуль няма размовы пра нейкую падтрымку з боку дзяржавы. Пчаляры не могуць не прадаваць свой мёд, бо проста павінны далей падтрымліваць у добрым стане сваю пасеку. Чаго не скажаш пра гэтых гандляроў мёдам на выставах… Мне нейк адказвалі на гэта, што ўсё гэта добра, маўляў, прыносяць грошы ў горад. Але ж людзі, хіба з-за гэтага варта забывацца на карысць прадуктаў?..
Што нам прадаюць пад маркай “мёду роднай зямлі”?
9 комментариев
7 марта 2013 в 17:48
Ксенія Ельяшэвіч, TUT.BY
Учора ў Магілёве органы дзяржкантролю забаранілі рэалізацыю больш за 1 тону мёда, што прадавалася на выставе-кірмашы. У прадукце знайшлі канцэрагены, а паказчык “натуральнасці” прадукта не дацягваў да стандартнага мінімуму…
Па ўсёй рэспубліцы - ад райцэнтраў да сталіцы - апошнім часам шырока ладзяцца спецыялізаваныя выставы мёду. Пакупнікі шчыра вераць: усё, што тут прадаецца - гэта прадукцыя лепшай якасці. Аднак так лічаць не ўсе. Пра тое, які мёд можна лічыць сапраўды карысным і ці ўвесь “мёд роднай зямлі” можна назваць беларускім, мы паразмаўлялі з Сяргеем Мыцько, намеснікам старшыні праўлення рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларускія пчаляры”:
- Лічу, што такі ж мёд, што знайшлі ў Магілёве, можна ўбачыць і на любой іншай такой выставе ў Беларусі. Нават у Мінску. Сёння спецыяльна наведаў такі кірмаш у сталіцы і магу сказаць - там далека не ўсё такое “роднае”, як нам кажуць у рэкламе. Хутчэй за ўсё, калі вы бачыце мёд па кошце 40 ці 50 тысяч за кілаграм - то гэта прадукт не беларускі. Па такім кошце нават оптам у нас яго ніхто не прадае. З чым гэта звязана? У першую чаргу - цяжкасць ўмоў, у якіх цяпер існуе беларускае пчалярства. Прадукт сапраўды атрымліваецца дарагім па вытворчасці. Часам нам прадаюць тое, што ўвогуле не можа называцца мёдам у паўнавартасным сэнсе слова.
"Людзі наіўна вераць, што мёд лечыць усё..."
Па словах пчаляра, людзі часцей за ўсё наіўна вераць абяцанням, што мёд можа вылячыць ад абсалютна любой хваробы. Таму і купляюць яго. Але выбіраюць часцей па кошце:
- Канешне, гэта цалкам правы пакупніка, што яму абраць - нешта дарагое ці больш таннае. Толькі ўсё мёд лячыць ня можа. Ды і не ўвесь мёд можна называць карысным. Думаю, што калі зрабіць дакладную экспертызу ўсяго, што ў нас прадаюць, то атрымаецца - большасць прадукцыі па многіх крытэрыях будзе цяжка нават назваць мёдам. А гэта значыць, што пакупнік не толькі не атрымае абяцанай карысці, але і можа мець нейкую з таго шкоду.
Родны мёд... з Расіі і Кітаю?
Так адкуль нам прывозяць мёд? Як расказвае пчаляр, хутчэй за ўсё гэта расійскі мёд. Аднак не выключана, што пад відам расійскага да нас трапляе прадукт… з Кітаю:
- У асноўным, мёд, што нам прадаюць - прывезены з Расіі. Але ці там ён быў зроблены? Возьмем, напрыклад, Украіну. Праз яе ідзе і кітайскі мёд. Амерыка, да прыкладу, забараняе ўвоз мёду з Аўстраліі, бо там знаходзяць пыльцу з Кітаю. Вызначаюць “чужы” мёд і па антыбіётыках. Звычайна іх дадаюць ў прадукт для таго, каб ён змог доўга захоўвацца і не псавацца. Такі мёд трапляе і да нас. На жаль, праводзіць экспертызы на якасць прадукту ў нас дорага. Мёд, як і тавары іншага плану, лёгка можа трапляць да нас з Кітаю. Да прыкладу, у мяне былі звесткі пра тое, што ў пазамінулым годзе прапаноўваўся мёд па кошце $1,6 за кілаграм, калі будзе замова на партыю ад 20 тонн. І хтосьці браў. Але хіба гэта самі пчаляры, якім да таго ж трэба прадаць свой уласны мёд? Ці можа гэта ўсё ж такі тыя, хто да мёду ніякіх адносінаў не мае?..
Спецыялісты тлумачаць, што самы карысны мёд - гэта мёд беларускі. І справа не ў патрыятызме ці лозунгах “Купляй беларускае!”. Па-першае, “чужы” мёд звычайна таннейшы за наш, бо збіраецца з палёў, засеяных адной раслінай. У нас жа мёд, пераважна, “поліфлёрны” - то бок з некалькіх раслін, таму і кошт на яго, адпаведна, большы. Па другое, навукоўцы раяць ужываць прадукты са свайго “радыюсу”: калі мёд, да прыкладу, вязуць з Тамбоўшчыны, то ён, канешне, будзе заставацца мёдам. Але карысці з яго будзе значна менш, чым з тутэйшага.
Апазнаем свой мёд па кошце і назве
Так як жа знайсці сярод мёду “роднай зямлі” - мёд беларускі? Абіраем па самым асноўным - назве і кошце, расказвае пчаляр:
- Кошт нашага мёду на выставах пачынаецца з 60-70 тысяч за кілаграм. Пазнейшы мёдазбор - ад 80-90 тысяч і нават 100 тысяч. У першую чаргу вызначыць наш прадукт можна па прасцейшай, больш “знаёмай” назве - гэта мёд малінавы, палявы, лясны. Часам можна сустрэць наш мёд з ліпы, канюшыны ці верасу. Адназначна, што цяпер не трэба купляць мёд, які “цячэ”, то бок які не крышталізаваўся. Гэты мёд дакладна не наш.
На думку Сяргея Мыцько, самае крыўднае - гэта тое, што ўнёсак пчол у эканоміку краіны амаль ніяк не ацэньваецца, а таму і пчалярства не атрымлівае падтрымкі на дзяржаўным узроўні. Хаця навукай ужо даўно даказана, што ўраджайнасць палёў, якія апылілі пчолы, павялічваецца да 50%:
- Калі казаць сухой мовай, то пчалярства - гэта тая ж самая валюта, якую мы можам недаатрымаць, калі пчол не будзе. А гэта тыя ж самыя ягады, і нават… грыбы! Канешне, ускосна - пчолы грыбоў не апыляюць, але тыя ж ўмовы ў лесе, дзе растуць грыбы, могуць кардынальна змяніцца без пчол. Гэта экасістэма. Але пакуль няма размовы пра нейкую падтрымку з боку дзяржавы. Пчаляры не могуць не прадаваць свой мёд, бо проста павінны далей падтрымліваць у добрым стане сваю пасеку. Чаго не скажаш пра гэтых гандляроў мёдам на выставах… Мне нейк адказвалі на гэта, што ўсё гэта добра, маўляў, прыносяць грошы ў горад. Але ж людзі, хіба з-за гэтага варта забывацца на карысць прадуктаў?..
ШАГ-13
Вторник, 19 Марта 2013, 23:57
..."О ситуации на медовых рынках в регионах России можно судить на примере Алтайского края - одного из главных центров российского пчеловодства, где в 2012 году было произведено около 7000 тонн меда, т.е. рынок по объемам многократно превосходит рынок натурального продукта». В Битцевском районе Алтайского края осенью 2012 года оптовая цена меда составляла 40-50 руб./кг, при розничной цене 250-450 руб./кг, а рынок был затоварен продукцией китайского происхождения, близлежащих и сопредельных стран.По сообщениям СМИ, китайский мед продавался в Алтайском крае даже по 28 руб./кг. Материалы о фальсификации меда редко появляются в российских СМИ. Удалось разыскать лишь сообщения о проводившиеся в 2011 году в Краснодаре, Екатеринбурге и других городах выборочные проверки торговых точек, в которых продавался мед. Результаты этих проверок мало отличались от результатов проверок в Алтайском крае.
В американской прессе регулярно появляются материалы о проверках качества меда в торговой сети США. До сих пор не утихают страсти вокруг публикации в ноябре 2011 года результатов анализов меда на содержание в нем цветочной пыльцы. Выяснилось, что в подавляющем большинстве образцов меда, взятых в торговых точках в разных концах США, не было даже следов цветочной пыльцы. Это давало основание полагать, что мед подвергся ультрафильтрации, он не может считаться натуральным медом и что его изготовителем является Китай – единственная в мире страна, широко использующая ультрафильтрацию меда для маскировки его географического происхождения.
С 1 января 2013 года в России введен в действие ГОСТ Р 54644-2011 «Мед натуральный. Технические условия» взамен старого ГОСТ 19792-2001. Пункт 4.1.7 нового национального стандарта содержит определение, которого не было в старом стандарте: «натуральный мед не должен содержать вещества, не свойственные его природному составу».
...Рассмотрим образец типичного фальсификата – кристаллизованный мед превосходной маслянистой консистенции, отличного вкуса, белого цвета. Содержание ОМФ 18 мг/кг. меда, диастазное число 7,0 ед. Готе, общая кислотность 0,8 см3. Вроде бы все соответствует действующему стандарту на мед натуральный. Однако пыльцевых зерен не обнаружено. Что это, не мед или, так называемая, ультрафильтрация, при которой удаляются все пыльцевые зерна? Ультрафильтрация – дорогое удовольствие и окупается при обработке сотен тонн меда, кроме того, в России по сведениям нет установок для ультрафильтрации меда.
Далее, массовая доля редуцирующих сахаров 75,1%. Это уже явное несоответствие действующему стандарту на мед натуральный, согласно которому минимальный предел для этого показателя – 82%. Допустим, что массовая доля редуцирущих сахаров не является показателем натуральности меда. Состав редуцирующих сахаров, точнее соотношение глюкозы и фруктозы, может внести ясность в вопрос натуральности меда. В натуральном меде фруктозы всегда содержится больше, чем глюкозы. В исследуемом образце содержание фруктозы - 35,6%, а глюкозы – 39,5%, т.е. глюкозы содержится значительно больше, а это уже явный признак ненатуральности.
Известно, что натуральный мед, жидкий или кристаллизованный, должен полностью растворяться в воде, и полученный раствор должен быть прозрачным. Испытуемый мед в воде полностью не растворяется, а полученный раствор получается мутным. Это свидетельствует о наличии посторонних примесей в меде.После фильтрации раствор фальсифицированного меда становится прозрачным, а на фильтре остаются механические примеси в количестве более 1%. Наличие нерастворимых в воде примесей в таком количестве является нарушением действующего стандарта на мед. Анализ примеси показал, что это студнеобразователь, используемый аферистами в качестве загустителя меда и придания ему маслянистой консистенции.
Продвинутые фальсификаторы пошли дальше простых смешиваний всевозможных сахаристах основ в мед. Прибегнув к помощи биотехнологий, используя различного рода патоки, пищевые загустители, студнеобразователи, и другие компоненты, используемые в отраслях пищевой промышленности, они получают фальсифицированные меды, по органолептическим показателям соответствующие стандарту. Более того, цвет, консистенция, аромат оказались настолько привлекательны для покупателей, что обманщики получили возможность позиционировать фальсификат как элитные меды, и соответственно задирать цены до заоблачных высот.
По новому стандарту мед, маркированный ГОСТ Р 54644-2011 и содержащий упомянутые выше различного рода патоки, пищевые загустители, студнеобразователи, и другие компоненты, используемые в отраслях пищевой промышленности, считается фальсификатом.
В натуральном меде фруктозы содержится больше, чем глюкозы. Поэтому мед слаще сахара. Если мед фальсифицирован добавлением патоки, то в таком меде содержание глюкозы превышает содержание фруктозы на фоне повышенного содержания мальтозы. Превышение содержание глюкозы над содержанием фруктозы - достаточное свидетельство ненатуральности меда. К сожалению, в стандарте это пока не прописано.
Очень часто фальсификаты не содержат зерен пыльцы или содержат их в нетрадиционно малых количествах. Зерна пыльцы определяются микроскопическим исследованием.
Понятно, что не все потребители могут позволить себе подобные анализы. Поэтому приведем более простые способы определения фальсификата.
1.Известно, что натуральный мед растворяется в воде без остатка, причем раствор остается совершенно прозрачным. Если при растворении меда раствор становится мутным, то перед вами фальсификат: в продукт добавлено вещество, не растворяющееся в воде полностью. Обычно это всякого рода загустители, студнеобразователи и т.п.
2. Если мутный раствор профильтровать через бумажный фильтр, то на нем появится нерастворимый остаток этого вещества.
3. Еще один простой метод обнаружения фальсификата: накапать несколько капель йода в раствор меда в воде. При этом раствор натурального меда должен окраситься в желтый свет. Любая другая окраска раствора будет свидетельствовать о фальсифицировании меда.
4. Выдержать контейнер с пробой меда в водяной бане при температуре 40С в течение 1 часа (если мед не распускается – перед вами фальсификат)."